در دوران بارداری به دلیل مصرف بیشتر مواد قندی توسط خانم باردار و اسیدی شدن بیشتر بزاق به خاطر استفراغ و تهوع بارداری، بیماریهای دندان و در پی آن نیاز به دندانپزشکی، بیشتر میشود و دندانها و لثهها به مراقبت بیشتری نیاز دارند. در این دوران در بدن مادر باردار تغییرات هورمونی رخ میدهد که باعث ایجاد مشکلات در لثه، درد دندان، خونریزی حین مسواک زدن و اشکال در جویدن غذا میشود. در مجموع این مشکلات نیاز به رعایت بهداشت دهان و دندان و خدمات دندانپزشکی در بارداری را افزایش میدهد.
مطمئنترین راه این است که کارهای غیر ضروری مربوط به دندان را در زمان بارداری انجام نداد و بعد از تولد نوزاد نزد دندانپزشک رفت تا جنین در معرض خطر و آسیبی قرار نگیرد، اما گاهی اوقات مجبوریم کارهای فوری و اورژانسی دندانپزشکی مثل عصب کشی و یا کشیدن دندان را در زمان بارداری انجام دهیم. از طرفی بعضی از خدمات دندانپزشکی در بارداری مانند پر کردن دندان پوسیده و یا روکش دندان( لمینت دندان و ونیر کامپوزیت و..)، باید انجام شوند تا احتمال عفونت دهان کم شود.
در واقع کم خطرترین زمان برای انجام کارهای دندانپزشکی در زمان بارداری، سه ماهه دوم بارداری است. در سه ماهه اول بارداری، چون جنین در حال شکل گیری است، مصرف داروها و احتمال بروز عفونت روی روند رشد و تکامل اثر میگذارد؛ لذا به زنان باردار توصیه میشود در صورتی که مشکلات دهان و دندانشان اورژانسی نیست ترجیحاً در سه ماهه اول هیچ اقدامی نکنند. در سه ماهه سوم بارداری نیز، برای زن باردار دراز کشیدن روی صندلی دندانپزشکی و … سخت است. همچنین خدمات دندانپزشکی مربوط به زیبایی دندان را باید بعد از زایمان انجام داد.
طی سه ماهه اول بارداری که اندامهای جنین تشکیل میشوند، باید جنین را از هر خطری دور نگه داشت. در خانمهای باردار به دلیل وجود جنین در حال تکامل این حساسیتها به مراتب بیشتر است. اما به این معنی نیست که از زنان باردار مطلقاً نباید رادیوگرافی تهیه شود. در صورتی که نیاز اساسی وجود داشته باشد(مثلا قبل از عصب کشی) تهیه رادیوگرافی در مراحل مختلف بارداری ممکن است. در واقع هر چه از ابتدای دوران بارداری دورتر شویم، خطرات اشعه رادیوگرافی برای جنین کمتر میشود با این حال در صورتی که والدین مایل به انجام رادیوگرافی نباشند، درمان اورژانسی بدون انجام رادیوگرافی تحت شرایطی هم میتواند صورت گیرد.
منبع : کلینیک دندانپزشکی جنت آباد
همانطور که خواندید پر کردن دندان یک روش ساده دندانپزشکی است که برای ترمیم پوسیدگی دندان و پر کردن حفرات دندانی استفاده میشود. این پروسه به لطف استفاده از بیحسی موضعی نسبتاً بدون درد بوده و نسبت به سایر درمانهای نسبتا شایع دندانپزشکی مانند روکش دندان، روت کانال تراپی یا درمان ریشه دندان( عصب کشی دندان )، جراحی دندان، ایمپلنت دندان و …. نیاز به زمان کمتری دارد.
اطلاع داشتن از مراحل این پروسه و آنچه که طی پر کردن دندان رخ میدهد میتواند برخی از اضطرابهایی که بیماران قبل از مراجعه به دندانپزشک احساس میکنند را کاهش دهد. به همین دلیل دنبال کردن توضیحات و مراحل پر کردن دندان که در ادامه آمده است میتواند مفید باشد.
در قدم نخست دندانپزشک دندانهای پوسیده شده شما را بررسی میکند. اگر بیش از یک دندان پوسیده در یک طرف دهان شما وجود داشته باشد، او میتواند با رضایت شما آنها را در یک جلسه ترمیم کند. طی این جلسه، دندانپزشک به شما اطلاعاتی درباره تعداد دندانهای پوسیده و همچنین درجه و عمق پوسیدگی میدهد. سپس بسته به میزان پوسیدگی دندان، دندانپزشکتان از مواد پر کننده خاصی برای ترمیم دندان دچار پوسیدگی استفاده میکند.
بیشتر بخوانید : هزینه پر کردن دندان
مرحله دوم: بیحس کردن دندانی که دچار پوسیدگی شده است
دندانپزشک کار ترمیم دندان را با بیحس کردن دندان و بافت لثه اطراف آن شروع میکند. این بیحسی تا حد زیادی تضیمن میکند که فرآیند انجام شده برای شما بدون درد است. و از آنجا که بسیاری از بیماران و مراجعان از سوزن و تزریق بیحس کننده هراس دارند، معمولاً دندانپزشکان ابتدا بیحسی را با یک ژل حاوی مواد بیحسکننده آغاز میکنند. بعد از ژل، آنها میتوانند اقدام به تزریق بیحسی کنند.
تا بیحسی اعمال شود و تاثیراتش شروع شود، دندانپزشک، دندانی که قرار است از پوسیدگی خالی شده و با پر کننده ترمیم شود را با کمک یک کاور از سایر دندانها و بخشهای داخلی دهان جدا میکند. این کاور رابردم نام دارد و به گذاشتن آن Rubber dam placement میگویند.
با استفاده از یک هندپیس پر سرعت که توربین دندانپزشکی نامیده میشود، دندانپزشک ساختار دندان پوسیده و آسیب دیده را از تراش داده و حذف میکند. در طی این فرایند، دستیار دندانپزشک از ابزار دیگری برای ساکشن یا مکش مایع و بقایای پوسیدگی استفاده میکند. سپس از یک هندپیس با سرعت آهستهتر برای برداشت و حذف کامل پوسیدگی کمک گرفته میشود.
در این مرحله دندان آماده است تا مواد پر کننده را درون خود جای دهد. نحوه پر کردن دندان بسته به نوع ماده پر کننده متفاوت است. و هر مادهای با تکنیکهای خاصی جهت ترمیم دندان بکار گرفته میشود
در این مرحله دندانپزشک ماده پر کننده که اکنون سفت شده است را پالیش میکند تا هیچ لبه تیز و اضافی نداشته باشد. وجود لبههای اضافی یا فرو رفتگی و برجستگیهای غیر طبیعی باعث وارد شدن آسیب به دندانها و بافتهای نرم دهانی و همچنین خود موادی میشود که برای پر کردن دندان استفاده میشود. بنابراین باید تا آنجا که ممکن است پر کننده دارای سطحی صیقلی و پالیش شده باشد.
قبل از اینکه مراحل پر کردن دندان به اتمام برسد یک دندانپزشک ترمیمی خوب با دقت دندان پر شده را بررسی کرده تا مطمئن شود کاملا ظاهری طبیعی دارد و از لحاظ آناتومیکی دچار تغییر نشده باشد. سپس نحوه روی هم آمدن دندانها یا اکلوژن دندانی به کمک کاغذهایی خاص با ضخامت معین که کاغذ آرتیکولاتور نامیده میشوند، چک میگردند تا اطمینان حاصل شود که ماده پرکننده هیچ تداخلی در بایت ایجاد نکرده باشد.
منبع : کلینیک دندانپزشکی دنیا
آیا برای انجام ارتودنسی ، من باید بعضی از دندان هایم را بکشم ؟ آیا برای برطرف شدن شلوغی دندان های من لازم است که بعضی از آنها از دهان من خارج شوند ؟ آیا با کشیدن دندان زیبایی چهره من کم نمی شود ؟
این پرسشی است که اغلب مراجعین به ارتودنسی با نگرانی از ارتودنتیست خود می پرسند .
اگر شما به دلیل شلوغی دندان به درمان ارتودنسی رو آورده اید یا دندانی که در جای نامناسب رشد کرده است دارید حذف دندان نه تنها به زیبایی چهره شما آسیب نمی زند بلکه چهره شما را زیباتر هم می کند .
ارتودنتیست شما پس از بررسی همه جانبه در اندازه فک ، اندازه دندان ها و موقعیت لبها تجویز خارج کردن دندان ها را از دهان می دهد و به خوبی می داند که این تصمیم غیر قابل برگشت است .
متخصص ارتودنسی شما ابتدا به دقت تصاویر و عکس های رادیوگرافی را بررسی می کند .
سپس موقعیت دندان های جلو را پس از خارج کردن دندان از دهان در مواقعی که ازدحام خیلی شدید است می سنجد .
پس از بررسی همه موارد دندان یا دندان های اضافی را از دهان شما خارج می کند.
در اکثر قریب به اتفاق موارد دندان خارج شده شما از دندان های جلویی نیست .
بیشتر بخوانید : ارتودنسی نامرئی
فاکتورهای زیادی برای کشیدن یا نکشیدن دندان در ارتودنسی باید در نظر گرفته شود .
یک ارتودنتیست ممکن است فضای ناکافی ، به هم فشردگی و ازدحام دندان ها و جا نگرفتن دندان ها را در قوس دندانی ازجمله دلایل خود برای کشیدن دندان عنوان کند .
در برخی از موارد متخصصین ارتودنسی با بیمارانی مواجه می شوند که راضی به کشیدن و خارج کردن دندان ازدهانشان نیستند .
در این صورت دندان های آنها را تا آنجا که ممکن باشد به سمتی هدایت می کنند که صاف تر قرار بگیرند .
قرار گرفتن همه دندان ها در فضای تنگ فک ممکن است باعث برگشت ارتودنسی به حالت اولیه شود .
کشیدن دندان عقل برای درمان ارتودنسی
در برخی ازموارد دیده شده است که دندان های عقل باعث فشار به دندان های مجاور خود شده و آنها را کج و بهم فشرده می کنند .
دندان های عقل ممکن است نهفته باقی بمانند یا خود منحرف شده و کج در بیایند و بر روی دندان های دیگر اثر نامطلوب باقی بگذارند .
از این رو یک متخصص ارتودنسی ممکن است تشخیص دهد که دندان عقل شما را ابتدا باید از دهانتان خارج کند .
او به تجربه و مطالعات بالینی دیگر بیماران دریافته است که دندان عقل ممکن است پس از تکمیل کار درمان ارتودنسی باعث ایجاد اختلال و بهم ریختگی و به دنبال آن برگشت
به همین دلیل ارتودنتیست شما دندان عقل را قبل ویا بعد از درمان ارتودنسی از دهانتان خارج می کند .
البته تصمیم گیری درمورد خارج کردن دندان عقل از دهان هر بیمار مختص به خود بیمار است و در همه بیماران عمومیت ندارد .
منبع : سایت دکترخضری - بهترین متخصص ارتودنسی در کرج
بعد از ارتودنسی ثابت و نامرئی و … شما باید برای مدت زیادی از نگهدارنده ها استفاده کنید. شاید لازم باشد سالها نگهدارنده داشته باشید. در ادامه با چند روش نگهداری و مراقبت از نگهدارنده ها بعد از ارتودنسی نامرئی اشاره خواهیم کرد.
هر دو طرف نگهدارنده قابل جابجایی خود را با مسواک نرم هر روز مسواک بزنید. هر هفته ، با خیساندن آنها در محلول تمیز کردن نگهدارنده ، به تمیز تر شدن و ضدعفونی شدن آن ها کمک کنید.
مهمترین نکته بعد از ارتودنسی نامرئی تمیز کردن منظم نگهدارنده ها است. برای نگهدارنده های ثابت ارتودنسی، دو بار در روز سیم ریتینر خود را خوب مسواک بزنید و یک بار در روز نخ دندان بزنید چراکه ریتینر ثابت ارتودنسی به راحتی می تواند ذرات مواد غذایی را به دام بیندازد ، بنابراین تمیز کردن آن برای جلوگیری از پوسیدگی دندان یا پیشگیری از بیماری لثه ضروری است. مراقبت از نگهدارنده ها به این معنی است که شما هزینه ارتودنسی را کاهش میدهید و اگر جنین نشود به خاطر تعویض دستگاه ها و تکرار دوباره ارتودنسی قیمت ارتودنسی دندان برای شما بیشتر هم خواهد شد.
ریتینرهای متحرک همانگونه که از نامشان بر میآید قابلیت جابجایی دارند. یعنی هر زمان که بخواهید چیزی بخورید یا بیاشامید میتوانید آن ها را بردارید. زمانی که آن ها در داخل دهان شما نیستند حتما حواستان باشد که آن ها را گم نکنید یا زیر پا نگذارید و یا حتی مانع از رسیدن حرارت و گرما به آن ها شوید.
نگهدارنده خود را هنگام بازی یا داشتن فعالیت ورزشی بردارید و بعد از بازی آن را دوباره استفاده کنید. سعی کنید برای این موقعیت ها که احتمال وارد شدن ضربه به دندان و ریتینر وجود دارد از محافظ دهان یا ماوس گاردها استفاده کنید.
هرگز سعی نکنید خودتان به تنهایی نگهدارنده ها را مخصوصا پس از ارتودنسی نامرئی تنظیم کنید. اگر فکر می کنید نگهدارنده شما نیاز به تنظیم دارد، ابتدا آن را نزد متخصص ارتودنسی خود ببرید تا او اینکار را به درستی و اصولی برای شما انجام دهد.
خود دستگاه های ارتودنسی نامرئی مانند اینویزیلاین ها و سایر پلاک های شفاف ارتودنسی به بهبود طرح لبخند شما کمک میکنند. بعد از برداشته شدن این دستگاه ها ممکن است دندان ها به حالت سابق برگردند یا دوباره کج شوند. برای همین استفاده از نگهدارنده ها بسیار مهم است. دقیقا مانند زمانی که اینویزیلاین داشتید و با تعهد از آن ها استفاده میکردید، برای نگهدارنده ها نیز باید تعهد داشته باشید جهت حفظ موقعیت صاف شده دندان ها از ریتینرها استفاده کنید. به عبارتی حتما و حتما تا هر زمان که متخصص ارتودنسی بخواهد شما باید از ریتینرها استفاده کنید و سر خود استفاده از آن ها را پایان ندهید.
منبع : سایت دکتر خدیوی – متخصص ارتودنسی میرداماد
بریس های فلزی از زمان گذشته در دسترس بوده اند اما امروزه در وزن و ساختار، سبک تر از گذشته هستند و از جنس استیل رنگ ثابت می باشند. بریس های فلزی دارای براکت های فلزی هستند که با سیمان خاصی روی هر دندان نصب می شوند و این براکت ها همگی به وسیله ی سیم ارتودنسی به هم متصل می باشند و نهایتا باعث فشار آمدن به دندان شده و دندان به آهستگی به جای درست خودش باز می گردد.
سیم های ارتودنسی ثابت به وسیله ی نوار های لاستیکی (کش های ارتودنسی) به براکت ها متصل می شوند. این کش ها در هر نوبت که بریس ها توسط پزشک محکم می شوند تعویض خواهند شد. برخی از بریس ها به این کش های ارتودنسی نیاز ندارند که به آنها بریس های خود تنظیم یا دیمون می گویند.
هر کدام از تولیدکنندگان محصولات ارتودنسی نوعی از بریس های دیمون را تولید می کنند که میتواند از جنس سرامیک یا فلز باشد که ممکن است مزایای بسیاری به همراه داشته باشند. دراین بریس ها به جای استفاده از کش برای نگه داشتن سیم ارتودنسی، از یک مکانیسم یکپارچه استفاده می شود که به سیم ارتودنسی این امکان را می دهد تا راحت تر حرکت کند. تاکنون گزارشی مبنی بر اینکه این نوع بریس ها نتیجه ی مطلوب تری از دیگر انواع ارتودنسی ثابت داشته اند، به دست نیامده است اما شواهد حاکی از آن است که زمان لازم برای تعویض سیم ارتودنسی در این روش کاهش پیدا می کند و به دلیل عدم وجود کش های ارتودنسی، احتمال تغییر رنگ آنها نیز بسیار کمتر است.
بیشتر بخوانید : سیم کشی دندان
برخلاف بریس هایی که تاکنون مطرح شد، این نوع بریس ها روی سطح داخلی دندان نصب می شوند که آنها را از دید عموم مخفی می کند. بسیاری از پزشکان این بریس ها را به علت موثر بودنشان به بیماران خود پیشنهاد می کنند. بریس های پشت دندانی همچنین می توانند مشکلات بسیاری را برای بیمار به همراه داشته باشد مانند دشواری در تکلم، درد زبان و عدم توانایی تمیز نگه داشتن بریس ها به علت دسترسی دشوار. هزینه ی ارتودنسی با بریس های پشت دندانی در مقایسه با بریس هایی که قبل تر اشاره شد، گران تر می باشد و این به دلیل آن است که هزینه های آزمایشگاه برای تولید این بریس بالاتر بوده و مدت زمان بیشتری برای نصب و تنظیم این بریس ها لازم است.